Thursday, October 20, 2016

आजोबा

वीकांताच्या शिरस्त्याप्रमाणे आम्ही आमच्या नेहमीच्या पिझ्झा प्लेसमध्ये येऊन स्थानापन्न झालो. वेटरने ओळखीचं स्माईल देऊन स्वागत केलं. मी आणि सौभाग्यवती असे दोघेच दिसल्याने चिरंजीवांचीही चौकशी करून झाली. 

"हे नवीन काहीतरी दिसतंय.. ट्राय करून बघू" किंवा "हे टुडेज स्पेशल आहे हे मागवू" हे असलं काहीतरी आपल्या खाद्यधर्मात बसत नसल्याने असंख्य वेळा मागवून झालेला टेस्टेड अ‍ॅड व्हेरीफाईड टिपिकल लाडका पिझ्झा अस्मादिकांनी ऑर्डर केला आणि "आज काहीतरी वेगळं घेते.", "मला हा पास्ता कधीपासून ट्राय करायचा आहे. पण चांगला असेल ना?" असे एकेक टप्पे पार करत अखेरीस "जाउदे. नकोच ते" म्हणत सौभाग्यवतींनी अस्मादिकांच्या पिझ्झामधला अर्धा वाटा घेण्याचा उद्देश जाहीर करताच मी चपळाईने पिझ्झाची ऑर्डर गुणिले २ केली.

आजूबाजूच्या टेबल्सवर २-३ कपल्स होती, दोन मुली होत्या, कॉलेजचे ग्रुप्स होते. पाचेक मिनिटांत वेटर आला आणि आमच्या टेबलवर एक केकचा तुकडा ठेवून जायला लागला.

"अरे वा. केकच्या आकाराचा पिझ्झा"

"हाहाहा. नाही सर. केकच आहे. त्या समोरच्या टेबलतर्फे आहे सगळ्यांना" आम्हाला कर्णाकृती असलेल्या टेबलच्या दिशेने बोट करून वेटर उत्तरला.

केक चांगला चविष्ट होता. आम्ही दोघेही उठलो आणि ककृ टेबलजवळ जाऊन उभे राहिलो. सात जण होते. चार मुलं आणि ३ मुली. सगळे १५-१७ वयोगटातले चांगल्या घरातले वाटत होते. ग्रुपच्या मध्यभागी एक हसरी मुलगी बसली होती. डोक्यावर टियारा (मुकुट) आणि एका खांद्यावरून खाली कंबरेच्या दिशेने जाणारा मिस वर्ल्ड वाल्या मुली घालतात तसा रिबिनीचा पट्टा उर्फ सॅश होता. इन शॉर्ट शी वॉज द बड्डे गर्ल. आम्ही दोघांनी पुढे होऊन तिला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा दिल्या आणि केकबद्दल आभार मानले. तिने हसून शुभेच्छांचा स्वीकार केला आणि म्हणाली "थँक्स. पण हा केक बर्थडेसाठी नाहीये."

"मग??"

छान हसून शेजारी बसलेल्या तिच्याच वयाच्या आणि उंचीच्या, शिडशिडीत अंगाच्या बोकडदाढीवाल्या मुलाकडे बोट दाखवून ती म्हणाली

"वुई आर इन रिलेशनशिप नाऊ. वुई कन्फर्मड इट"

आम्हाला चटकन कळलं नाही. आम्ही किंचित हसलो आणि परत आमच्या टेबलवर येऊन बसलो. रिलेशनशिप स्टेटसचे प्रकार फेसबुकापुरते मर्यादित आहेत या आमच्या समजाला धक्का बसला होता. हे आमच्या डोंबिवलीत घडतंय यावर विश्वासच बसत नव्हता. अर्थात चूक किंवा बरोबरचा किंबहुना ते आम्ही ठरवण्याचा किंवा त्यांना जज करण्याचा प्रश्नच नव्हता. आकर्षण, हुरहूर, होकार, मग प्रेमाचं हळुवार नातं आणि मग मोजक्या जवळच्या मित्रमैत्रिणींशी गुपित शेअर करणं अशा (घिसापिट्या) टप्प्यांतून गेलेल्या आमच्या पिढीतल्यांना "रिलेशनशिप कन्फर्म करणं, त्याचं  सेलिब्रेशन करणं आणि त्याबद्दल पार्टी देणं" हे झेपतच नव्हतं.

थोड्या वेळाने आमची पिझ्झाची ऑर्डर घेऊन वेटर आला. जाताना केकची डिश घेऊन जायला लागला.

"गेल्या आठवड्यात पण दोन तीन जणांनी असंच चुकून बर्थडे वीश केलं होतं" तो म्हणाला.

"नक्की किती पार्ट्या होतात अशा दर आठवड्याला?"

"सहसा वाढदिवसाच्याच असतात. पण अशा रिलेशनशीपच्याही असतात अधून मधून"

आम्ही फक्त हसलो.

पिझ्झा खाऊन झाल्यावर हात धुवायला म्हणून मी उठलो. समोरून दुसऱ्या कुठल्यातरी ऑर्डरची डिश घेऊन वेटर येत होता. माझं समोर लक्ष नव्हतं. माझा त्याला धक्का लागणारच होता. इतक्यात तो चटकन थांबला आणि म्हणाला

"सॉरी आजोबा"

"आ जो बा ????" मी चीत्कारलो.

"हाहाहा सर. तुम्हाला कसं आजोबा म्हणेन मी." मी उठलो तेव्हा माझ्या मागून एक आजोबा हात धुण्यासाठी उठले होते. त्यांना वेटरचा धक्का लागता लागता वाचला होता. त्यांच्याकडे बोट दाखवून वेटर म्हणाला,

"मी यांना म्हणालो."

आजोबा माझ्याकडे बघून हसले. मी ही हसलो.

समोरच्या हसऱ्या ग्रुपमधून मोठमोठ्याने चिडवण्याचे, हसण्या खिदळण्याचेआवाज येत होते. ते स्वतःच्याच विश्वात होते.

मी वेटरकडे बघितलं आणि म्हणालो. "अगदी बरोबर आहे तुझं. काहीही चूक बोलला नाहीस तू. मी आजोबाच आहे !!!!"

Friday, September 23, 2016

ओझं

आज ट्रेनमध्ये दोन माणसं समोर येऊन बसली. एक साधारण चाळीशीच्या आसपासचा तर दुसरा पन्नाशीतला असावा. चांगल्याच गप्पा चालू होत्या त्यांच्या. मी पुस्तकात डोकं खुपसून बसलो होतो.

 "शेतकरी, आंदोलन, संघटना, विचार, चर्चा, धोरण, सभा" असं बरंच काही कानावर पडत होतं. थोडक्यात चांगलीच सिरीयस आणि जेन्युइन चर्चा चालू होती त्यांच्यात.

 बोलता बोलता जरा वेळाने चाळीशीने पन्नाशीला विचारलं "तुमचा मुलगा काय करतो?"

पन्नाशीचा चेहरा क्षणभरच पडला. पण लगेच सावरत तो उत्तरला "नाहीये मला"

चाळीशी एकदम चपापला. क्षणभर नजर झुकली.

तितक्यात पन्नाशी उत्तरला "मुलगी आहे"

चाळीशी म्हणाला "ओह सॉरी हां" . .

मी नकळतच एकदम सुटकेचा निःश्वास टाकला. पण क्षणभरच.........

.
.
.

नंतर एकदम मळमळल्यासारखंच व्हायला लागलं !!!!

Friday, September 16, 2016

पापी पेट : आपली पहिली नॅनो फिल्म

अँड फायनली.. आलेली आहे... आपली पहिली नॅनो फिल्म !!

"पापी पेट"

It's so nano that it'll be over even before you know it. So do watch it closely.

आणि हो. फक्त फिल्मच नॅनो आहे. बाकी सगळं एकदम जोरदार. सो एन्जॉय !!

Tuesday, September 13, 2016

गुडघ्याला बाशिंग : भाग २

गुडघ्याला बाशिंग : भाग १ इथे वाचता येईल.

-------------------------------------------------------------------------

नवीन आणलेल्या ड्रॉइंग बुकवर नाव घालण्याचा युवराजांचा कार्यक्रम चालू होता. एकीकडे आईसाहेबांच्या अक्षर चांगलं काढण्याबद्दलच्या सूचना चालू होत्या. नाव घालायला घेणार इतक्यात युवराज थबकले.

युरा : आई, हे काय लिहिलंय इथे?

आसा : काय लिहिलंय?

युरा : मास्टर की मिस्टर काहीतरी लिहिलंय. आणि मिसेस पण लिहिलंय. म्हणजे काय? काय लिहायचं तिकडे

आसा : (हसू आवरत).. अरे मिसेस नाही. मिस. मिस म्हणजे यंग गर्ल. लहान मुलगी. आणि मास्टर म्हणजे तू. यंग बॉय. लहान मुलगा. 

आईसाहेबांनी दोन मिनिट थांबून राजांना काही कळतंय का याचा अंदाज घेतला आणि पुढे बोलायला सुरुवात केली. 

"
आणि मिसेस म्हणजे मोठी मुलगी. लग्न झालेली. म्हणजे मी. आणि मिस्टर म्हणजे लग्न झालेला मोठा मुलगा. म्हणजे तुझा बाबा."  

युरा : अच्छा अच्छा. मला वाटलं मास्तर म्हणजे तुझं नाव लिहायचं. तू माझी ड्रॉइंग मास्तर आहेस ना. म्हणून.

आसा : काहीही काय? मी काय मास्तर आहे का? ते जाऊ दे. आता ते 'मिस' लिहिलंय ते कट कर आणि मास्टरच्या इथे तुझं नाव लिही पटकन.

युरा : हो. लिहितो.

आसा : कळला ना आता मास्टरचा अर्थ? (डब्बल कन्फर्मेशन यु नो.) 

युरा : हो कळला. मी यंग बॉय आहे म्हणून मास्टरच्या इथे माझं नाव लिहायचं आणि तशीही मला लग्न झालेली मिसेस नाहीच्चे म्हणून ते मिसेस कट करायचं. 

मिसेस आईसाहेब कोलमडल्यात आणि मास्टर (ऑफ द मास्टर्स) युवराज पुढच्या षटकाराच्या तयारीला लागलेत !!!!