सौ सोनार की.. एक 'तुसशार' की

प्रिय जंपिंग ज्याक उर्फ जितु,

खरंतर मायन्यात शोभा वहिनींचंही नाव लिहायचं होतं. परंतु मी त्यांना पर्सनली ओळखत नसल्याने बोटं धजावली नाहीत. अरे कितीही म्हंटलं तरी मी मध्यमवर्गीय माणूस (खराखुरा.. तुझ्या लेकीच्या सोपमधला 'चमकधमक' वाला मध्यमवर्गीय नव्हे रे.. सोप शब्दाने पत्राच्या सुरुवातीलाच विनाकारण गैरसमज होणार असल्यास तो टाळण्यासाठी 'मालिका' असे वाचावे.).. त्यामुळे थेट वहिनींचं नाव कसं घेणार? तेव्हा तुझं एकट्याचं नाव ठीक आहे. अर्थात हे सगळे विचार वहिनींना उद्देशूनही लिहिलेले असून त्यांच्यापर्यंतही पोचवावेत ही विनंती.

परवाच तुझ्या लेकाच्या अभिनयाने (!!!!) सजलेला रोहितचा गोलमाल-३ पाहिला. खरंतर ज्यांचं आडनाव दोन अक्षरी असतं आणि 'श' ने सुरु होऊन 'ट' ने संपतं अशा माणसाने चित्रपट काढणं तर दूर उलट चित्रपटगृह, सीडीज, पॉपकॉर्न अशा चित्रपटाशी संबंधित गोष्टींच्याही पन्नास मैल परिघात वावरू नये असा अलिखित नियम असताना या माणसाने चित्रपट बनवला आणि तोही तीन तीनदा हे पाहूनच सर्वप्रथम मला त्याची अतीव चीड आणि माझी आत्यंतिक कीव आली होती. 'रोहित' नाव असलेल्या माझ्या मित्रांशी उगाच भांडण काढून त्यांना उगाचंच यथेच्छ बुकलण्याचीही अनावर उर्मी दाटून आली होती. अर्थात माझं हे 'श' आणि 'ट' (उगाच वेलांट्या जोडून चुकीचे शब्द तयार केल्यास त्यास प्रस्तुत पत्रलेखक जवाबदार नाही !!) बद्दलचं मत त्याच 'श' आणि 'ट' वाल्याच्या क्वचित आंघोळ करणार्‍या, सदैव चेहरा एकतर पाडून किंवा डोळे मोठे करून विचित्र पट्टीतल्या आवाजात बोंबलून त्यालाच अभिनय समजणार्‍या 'भाईबंदाच्या' कृपेनेही तयार झालेलं असल्याने त्यात सर्वस्वी रोहितचाच दोष आहे असंही नाही.

पण मी हे सगळं तुला का सांगतोय? आपण आपलं पुन्हा तुसशारकडे वळू. बरोबर लिहिलंय ना रे नाव?? की तुषार हवं ? नाही आमच्या ढवळे मास्तरांनी पाचवीत पाया पक्का करून घेतलेल्या इंग्रजी स्पेलिंग प्रमाणे नाव लिहितोय. मला खरंतर पूर्वी तुषारच वाटायचं पण TUSSHAR असं स्पेलिंग बघितल्यावर नेमकं काय म्हणावं कळेना. कारण तुसशार असेल आणि मी नेमकं आमच्या दळवीच्या नावाप्रमाणे तुषार म्हंटलं आणि तू 'अब तक' वाल्या नानाच्या "क्या रे तुम नॉर्थ इंडियन्स.. वेशाली नही वैशाली... वैशाली.. वै वै" च्या स्टायलीत "क्या रे तुम मराठी (राजच्या धाकाने हल्ली बॉलीवूडात घाटीच्या ऐवजी तुम्ही लोक मराठी म्हणता असं ऐकून आहे) लोग.. तुषार नही तुसशार... तुसशार.. तुस तुस" असं करत अंगावर आलास तर काय घ्या !!! परंतु नंतर आठवलं की तुझ्या कन्येने (की तूच?) त्याच्या स्पेलिंगमधला एक एस वाढवून त्याची कारकीर्द (!!) (तुसशार आणि कारकीर्द हे दोन शब्द एकत्र आले की मला पुलंचा सशाचा टाळू आणि गंडस्थळाचा विनोद आठवतो. असो. तो तुला माहित नसणं ही तुझ्यासाठी इष्टापत्तीच समज. इष्टापत्ती म्हणजे काय ते मी तुला पुढच्या पत्रात समजावून सांगेन.) फुलवण्याचा क्षीण प्रयत्न केल्याचं स्मरतं. अरे पण असं असतं तर लोकांनी एकच काय दहा दहा अक्षरं वाढवून विव्व्व्व्व्व्व्व्व्व्वेक (कुणी मुश्रान घ्या कुणी ओबेरॉय घ्या) किंवा राक्क्क्क्क्क्खी (शक्यतो सावंत.. गुलजार घेतलीत तरीही आमची हरकत नाय) किंवा मग गेला बाजार.... जाऊदे बरीच आहेत बाजारात.. किती म्हणून सांगू.. थोडक्यात अक्षरं वाढवून का कुणाची कारकीर्द फुलते?

तर पुन्हा मूळ मुद्दा. तुझ्या तुसशारचा गोलमाल मधला अभिनय बघितला आणि एकदम कुणी टाळूला एरंडेल किंवा बुरशी किंवा शेपू चोळला... तुला कळतंय ना मला काय म्हणायचंय ते?.... तर जसं वाटेल तसलं काहीतरी गिळगिळीत, उलटी होईलसं वाटणारं काहीतरी झालं. अर्थात हे संपूर्ण चित्रपटालाच लागू होतं पण ते तसं गिळगिळीत वाटायला लावण्यात तुसशारचा सिंहाचा वाट असल्याने त्याला श्रेय देतोय. मला तर आधी क्षणभर तो काय करतोय तेच कळेना. म्हणजे ते चित्रविचित्र हातवारे, विचित्र तोंडं, पोट प्रचंड दुखत असेल तर बैल जसा ओरडेल तशा आवाजात केलेला आरडाओरडा याला अभिनय म्हणतात? हेच शिकवलंस तू तुझ्या पोराला? (उगाच आडात-पोहर्‍यातची म्हण आठवतेय..).. या असल्या अभिनयाला थेटरात माझ्या बाजूची काही डोकी हसताना बघून यांना नक्की रोहित किंवा तू किंवा मग एकता यांनी पैसे देवून बसवलंय असं वाटून गेलं.................. छ्या छ्या... वेडा का काय तू? मी आणि गोलमाल आणि थेटरात? छ्या.. मी तो घरी पायरेटेड सीडीवर बघितला (दुर्बळाचा तेवढाच सूड रे..).. ते वरचं वाक्य होतं ते माझ्या एका दुर्दैवी मित्राचं. नंतर चार दिवस तो प्रचंड डिप्रेशनमध्ये गेला होता, बॉलीवूड जमीनदोस्त करण्याविषयी काहीतरी झोपेत बडबडत होता वगैरे ऐकलं. तरी त्याला आम्ही रोहित चौथा गोलमाल काढतोय हे अजून सांगितलं नाहीये. बिचारा निराशेच्या झटक्यात जीवाचं काही बरंवाईट करून घ्यायचा !!!

परंतु एका गोष्टीची मात्र दाद दिलीच पाहिजे. तुसशारच्या असीम त्यागाची.. स्वतः एवढा भीषण अभिनय करून अन्य सहकलावंतांचा (वाचा कुणाल खेमू) अभिनय प्रेक्षकांना आपोआपच आवडायला लागेल आणि एवढ्या भयंकर चित्रपटामुळे अन्य चित्रपट हे प्रेक्षकाच्या आपोआपच आवडत्या यादीत स्थान पटकावतील यासाठी केलेला त्याग !!  त्या त्यागाला उपमा नाही. त्या त्यागाची तुलना नाही. तुलना करायची झालीच तर पूनम पांडेने (न) केलेल्या वस्त्रत्यागाशीच त्याची तुलना करता येईल.

पण तुला अजून एक सांगायचंय.. महत्वाचं आहे अगदी. कांदा, चप्पल काय काय ते हाताशी घेऊन बस हे वाचण्यापूर्वी. मारायला नाही रे बाबा... हुंगायला. असल्या लेकाचा बाप होणं काय सोपी गोष्ट आहे? चप्पल आणि कांदा म्हटल्यावर त्याचा मारण्याशिवाय (वाच मार खाण्याशिवाय) अन्य काही उपयोग होऊ शकतो हेच विसरायला झालं असेल ना तुला? मानलं रे बाबा तुला. महान आहेस तू. असं कोणी सामान्य माणसाने, प्रेक्षकाने महान म्हंटलं की फिल्मफेअरचा किंवा सरकारचा 'लाईफटाईम अचिव्हमेंट' पुरस्कार मिळतो का याची कल्पना नाही रे.. सॉरी. :(( .... अरे हो विसरलोच होतो.. तुला तर आधीच मिळाला आहे नाही का तो पुरस्कार.. तेवढा एकच तर मिळाला आहे की.. खरंच सॉरी हां. असो.

नाही मला सांगायचंय ते दुसरंच आहे. म्हणजे कांदा, चप्पल फिल्मफेअर वगैरे बद्दल नाही रे. दुसरंच. चांगली बातमी आहे म्हण. मला तुझ्या तुसशारचा एक चित्रपट आवडतो. अगदी मनापासून आवडतो. प्रचंड आवडतो. तो मी थेटरातही बघितला आहे. कुठला माहित्ये का? 'गायब' !!! आता प्रामाणिकपणे सांगायचं तर पूर्ण चित्रपट काही आवडला नाही पण शेवटची पंधरा मिनिटं मात्र खूप आवडली. तुसशार तेव्हा खरोखर गायब असतो आणि स्क्रीनवर फक्त त्याचा शर्ट दिसत असतो ना.. ती शेवटची पंधरा मिनिटं अप्रतिम आहेत. बाकीच्या चित्रपटाबद्दल काय बो(बोंब)लणार? तो रामूचा चित्रपट आहे म्हंटलं की संपलंच ना.. पण आपण नेहमी चांगलं तेच घ्यावं अशी आमची सोप-विरहित मध्यमवर्गीय शिकवण आहे. लेकाचा एखादा चित्रपट पंधरा मिनिटं तरी का होईना कोणालातरी आवडला ना.. झालं तर मग !!!! उरलेल्या दोन तासांचं करायचंय काय तुला?

पण एक मात्र खरंच आवडलं मला.... बघितलंस?? पत्र लिहिण्याचं मूळ आणि सगळ्यात महत्वाचं कारण सांगायचं विसरणारच होतो रे. हे असं होतं बघ. मूळ मुद्दा सांगायचा राहूनच जातो. काय करणार.. तुझ्या लेकीच्या सोप्सची सवय. घरात दिवसरात्र तेच चालू असतं ना !! (काय म्हणतोस तुझीही तीच अवस्था आहे?? अरारारारा.. म्हणजे आपलं अरेरे..) तर मला तुला विचारायचंय ("मला तुला विचारायचंय" हे अगदी पुणेरी आमंत्रणासारखं वाटतं नाही? "आम्हाला तुम्हाला एकदा जेवायला बोलवायचंय !!" च्यायला कोण कोणाला बोलावणार त्याचा पत्ताच लागू देत नाहीत.).... तर मला तुला विचारायचंय की हे हातवारे, तोंडं आणि चित्रविचित्र आवाज यालाचचचचचच अभिनयचचचच म्हणतातचचचचच असं भासवणारा जो आत्मविश्वास आहे ना तुसशारच्या चेहर्‍यावर तो अगदी काबिले तारीफ. म्हणजे अगदी प्रश्नच नाही.. कुठून आणता रे हा आत्मविश्वास?? कुठे मिळतो?? खरंच मानलं पाहिजे. अभिनयाचं भांडं अगदी ठणठणीत रिकामं असतानाही एकावर एक चित्रपटांचा मारा करण्याचं कसब कसं मिळवता? बघ ना.. अगदी तोच आत्मविश्वास तुझ्या लेकीकडेही आहे. कचकड्याच्या बाहुल्या, छानछोकीत राहणारी पात्रं (कृ श्लेष शोधू नये. श्लेष म्हणजे काय हे माहित नसणं हीही एक इष्टापत्तीच.. पुढच्या पत्रात हेही समजावून सांगेन..), लफडी, बंगले, गाड्या, खानदान की इज्जत, 'वो', रडकी बहु, १००+ वर्षांची आजी, उंची कपडे/सेट्स या एवढ्या कॉमन भांडवलावर आणि शून्य कथेच्या बळावर काय काय पराक्रम केलेत या बयेने. सॉरी चुकून पोटातलं ओठावर आलं. या मुलीने.. !! अर्थात संदीपने "मी मोर्चा नेला नाही, मी संपही केला नाही" हे गाणं जिच्यामुळे प्रेरित होऊन लिहिलं त्या माझ्या बायकोनेही 'मिहीर' गेल्यावर (थेट मेल्यावर कसं म्हणणार रे?) त्याला परत आणण्यासाठी निघालेल्या मोर्चात ज्या हिरीरीने भाग घेतला आणि अखेरीस मिहीरला परत आणलंच ते पाहता तिच्या आत्मविश्वासाबद्दल (म्हणजे एकतेच्या रे) मला यत्किंचितही शंका उरली नाही. असो. तुझ्या लेकीबद्दल आत्ता नको. हे पत्र सर्वस्वी तुसशारला अर्पण. पुढच्या पत्रात लेकीविषयी बोलू. तूर्तास तरी त्या अतीव आत्मविश्वासाबद्दल समग्र कपूर खानदानचं मनःपूर्वक अभिनंदन !!!

तुझाच,
ससशिरीषसस
(दोन चार 'स' वाढवून माझीही कारकीर्द फुलते का बघतो)

ता.क. : छे रे बाबा.. कणेकर कुठला? मला वाटलंच तुला कणेकर वाटणार म्हणून. पत्र लिहून झाल्यावर वाचून बघताना मलाही तसंच वाटलं एकदा. म्हणून मी हे पत्र चक्क लोकप्रभेला पाठवलंही होतं. त्यांचं उलट उत्तर आलं की ही असली पत्रं आमच्या लोकप्रभेत नकोत. आमच्याकडे ऑलरेडी एक 'मेतकुट ' चालू आहे !!!!!!!

================================================

तळटीप : कोणाच्याही श्रद्धास्थानांना धक्का लागून भावना दुखल्या बिखल्या असतील तर आपली आपण मलमं लावून घेणे.. आम्ही जवाबदार नाही !!

* हे पत्र सकाळच्या कोल्हापूर आवृत्तीत  छापून आलं आहे.